
صدای زیبای زنگ نوکیا را در اوایل که تلفن همراه وارد ایران شده بود را همه یادشان هست. من خودم در دهه 70 یک گوشی 3310 سرمه ای رنگ زیبا داشتم که خیلی دوستش داشتم. همه انتظار داشتیم که نوکیا مانند خیلی از شرکت ها دیگر رشد وتوسعه داشته باشد. مدتی گذشت تا برندهای دیگر هم وارد بازار تلفن همراه شدند وو نوکیا رقیب پیدا کرد. زمانی که آیفون و گوشی های اندرویدی بازار را متحول کردند، بسیاری از مدیران و کارشناسان نوکیا از ضعف سیستم عامل و عقب ماندن شرکت آگاه بودند و می دانستند که احتملا این ضعف ها به شرکت آسیب بزند ولی اقدام اساسی برای جلوگیری از افت جایگاه نوکیا نشد. اما بعدها برخی مدیران سابق شرکت توضیح دادند که فضای سازمان به گونه ای بود که افراد از مطرح کردن خبرهای بد یا مخالفت با تصمیم های مدیران ارشد واهمه داشتند. نتیجه این شد که مشکلات واقعی دیرتر از آنچه باید مطرح شدند و نوکیا بخش بزرگی از بازار تلفن همراه را از دست داد. حاا دیگر شرکت های رقیب از نوکیا پیشی گرفته بودند و بازار از دست نوکیا خارج شد.
علت چی بود؟
سکوت سازمانی
ترس بیان مشکلات و ناکامی در مهار ایرادات و نقص ها

برچسب:
نویسنده: behdasht2000