نماز

(نماز)

فکرم همه‌ جا هست، ولی پیش خدا نیست
سجاده ی زردوز ، که محراب دعا نیست

گفتند سر سجده کجا رفته حواس‌ات؟
اندیشه ی سیّال من ای دوست! کجا نیست؟!

از شدت اخلاص من ، عالم شده حیران
تعریف نباشد ، ابداً قصد ریا نیست!

از کمّیتِ کار که هر روز ، سه وعده
از کیفیتش نیز همین بس، که قضا نیست

یک‌ذره فقط کُندتر از سرعت نور است
هر رکعتِ من حائز عنوان جهانی‌ ست!

این سجده ی سهو است؟ و یا رکعت آخر؟
چندی‌ ست که این حافظه در خدمت ما نیست

ای دلبر من! تا غم وام است و تورم
محراب به یاد خم ابروی شما نیست

بی‌دغدغه یک سجده ی راحت نتوان کرد
تا فکر من از قسط عقب‌مانده جدا نیست

هر سکه که دادند دو تا سکه گرفتند
گفتند که این بهره ی بانکی‌ ست، ربا نیست!

از بس‌ که پی نیم‌ وجب نان حلالیم
در سجده ی ما رونق اگر هست، صفا نیست

به‌به، چه نمازی‌ست! همین است که گویند :
راه شعرا دور ، ز راه عرفا نیست!

"سعید طلایی"